
داستان معمایی: راز جوهر سرخ (قسمت ششم) | مثلث مرگ
اگر به خواندن یک داستان معمایی کوتاه رازآلود علاقه دارید…” قسمتهای قبلی را از دست دادهاید؟ 🔗 [خواندن قسمت اول راز جوهر سرخ] 🔗 [خواندن قسمت دوم راز جوهر سرخ] 🔗 [خواندن قسمت سوم راز جوهر سرخ] 🔗 [خواندن قسمت چهارم راز جوهر سرخ] 🔗 [خواندن قسمت پنجم راز جوهر سرخ] گرد و خاک ناشی از انفجار، از سقف زیرزمین میبارید. صدای قدمهای سنگین و کشیدهی منصور روی پلههای سنگی، مثل تیکتاک بمب ساعتی در فضای وهمآلودِ اتاق مدرن میپیچید. جلال بدون آنکه اسلحهاش را از روی سینه بهرام (پدر کاوه) پایین بیاورد، با عصبانیت زیر لب غرید: «اون روانی چطور تونست در رو باز کنه؟!» بهرام با همان خونسردیِ ترسناکش پوزخند زد: «تو همیشه منصور رو دستکم میگرفتی، جلال. همونطور که ۳۰ سال پیش فکر کردی با قفل کردن درهای چاپخونه، میتونی هم من و هم منصور رو توی آتش زنده بسوزونی تا زینکهای اصلیِ اسکناسها رو برای خودت برداری.» کاوه با شنیدن این حرف، احساس کرد سطل آب
